Dag 39 Zondag 3 juni 2012

We zijn weer thuis. Vanochtend regen en onweer in Noord Frankrijk. Om 10.00 uur reden we weg van de camping en om 16.00 uur waren we in Lelystad.
We kijken terug op een mooie vakantie. 

Groeten van Anita en Eddy en een poot van Sarah en Max.

Dag 38 Zaterdag 2 juni 2012

Het begint inderdaad mooi, het weer. Gisteravond nog met Beatrice en wat gasten een avondwandeling gaan maken. Zou een drie kwartier duren. En we liepen maar steeds verder het bos in. “Zijn we nog voor donker thuis ? “ vroeg ik. Makkelijk zei Beatrice en nog geen kwartier later waren we de weg kwijt. Deze kant op jongens, dan komen we vanzelf weer op de weg. En dan loop je midden in een bos, tegen het vallen van de avond, wetend dat hier vroeger ontzettend is gevochten in de Eerste Wereldoorlog en dat er nog regelmatig gasgranaten en dergelijke hier gevonden worden. Ploeterend door manshoge hagen van brandnetels en struikelend over hopen dode takken heb ik op een gegeven ogenblik mijn hond maar voorgelaten. En verdomd na 5 minuten liep ik weer op de verharde weg en wist ik waar ik was. Na 2 uur bereikten wij de camping en na een heerlijke douche ben ik in mijn bed geploft en werd de volgende morgen pas weer wakker.

Vandaag nog de laatste boodschappen gedaan en getankt en vanavond lekker gegeten bij Beatrice. Nog even de tekst in de blog en dan gaan we morgen op weg naar Nederland.

Dag 37 Vrijdag 1 juni 2012

Vanochtend waren we vroeg. Geen zin om te ontbijten, dus poten in en wegwezen. Om 9.00 uur waren we weg en om 10.00 uur stonden we op een prachtige picknickplek te ontbijten. Volop zon en je hoorde alleen de vogels. Mooi ritje over de Route National via Auxerre en Troyes. Na Troyes de péage op richting Verdun. Deze rit was duurde net zo lang als gisteren maar was lang niet zo vermoeiend. Hartelijk weerzien bij Beatrice en Roland.  Zij hebben een nieuwe hond, Anita is er weg van. Joep heet ie en het is een lieverd. Halve border, halve Epagneul Francais. Zowaar speelde Sarah en Max met hem. Ze hebben nu ook wifi, dus dat motiveert om het stukje te schrijven. Morgen wordt mooi weer verwacht, ben benieuwd.

Dag 36 Donderdag 31 mei 2012

Vanochtend vertrokken van Bergerac. Bestemming de camping van René en Corrie in de Morvan. Ritje van 486 km over mooie wegen, deels péage. Uiteindelijk waren we er en het weerzien was hartelijk. René kende ons nog, zelfs bij naam. Knap hoor als je zoveel gasten hebt. Ondertussen was Anita, door iemand die op de camping helpt, verzocht de honden aan de lijn te doen. Geen probleem. Toen zij later bij het kanaal de honden liet zwemmen kwam ie weer. Waarom de honden niet aan de lijn zaten. Toevallig kwam ik ook aanlopen. Ik heb er weer een vriend bij. Toch wel handig, zo’n cursus hoe maak ik vrienden. Deze meneer schoot goedbedoeld zijn doel voorbij. Dat zie je wel meer bij dat soort gasten. Boswachters met BOA, vrijwillige politieagenten, parkeerwachten, verkeerregelaars, stadswachten, enz. Toevallig had hij zijn elektrische schroevendraaier in zijn hand. “Ga toch lekker klussen, man” riep ik opgewekt, “dan doen wij onze honden wel “. Fout. Als een schooljongetje ging hij naar René, klagen over die brutale man. Zonde, zonde, zonde. Wij hebben lekker gegeten in het restaurant en zitten nu heerlijk in de caravan uit te buiken. De honden buiten, netjes aan de lijn, dat dan weer wel J

Dag 34 Dinsdag 29 mei 2012

We zijn eruit ! Na ampel overleg met mijn eega en na wel 10 keer de weerkaarten geraadpleegd te hebben blijven we hier tot donderdag. Het is vandaag nog loeiheet dus hebben we geen zin de voortent af te breken. Dat doen we morgen wel dan is het iets koeler, maar 26 graden J. We gaan donderdag naar René en Corrie in de Morvan, ritje van bijna 500 km. Daar één nachtje blijven en dan door naar Roland en Beatrice in Romagne-sous-Montfaucon. Daar kunnen we dan een dagje bijkomen en dan zondags naar huis. Normandie is helaas afgevallen door de slechte weersverwachting. 20 graden en kans op regen is natuurlijk geen optie als je dit mooie weer gewend bent. We zijn verwend. We zijn benieuwd wat voor zomer we in Holland krijgen, als we al weer weggaan is het niet voor september. Op deze camping zijn er al de nodige vertrekbewegingen. De meeste gaan door naar het zuiden, richting Spanje. Ik snap echt niet wat je daar nou te zoeken hebt met die hitte. Ooit zal ik nog wel eens Spanje bezoeken, maar dan toch echt in het voor- of najaar en niet in de zomer. De batterij van de camera is inmiddels weer vol dus de foto is van gisteren. Vanochtend nog getankt. Je kent ze wel, die tankgelegenheden bij de super. Vier plekjes naast elkaar, uitblinkend in krapte. Nou was er bij één plek de gazole buitendienst. Wat doet nou die krotekoker die het hokje bij de kassa zit? In plaats van een duidelijke mededeling als je aan komt rijden dat je bij die pomp geen gazole kan krijgen, plakt ie zo’n klein geel note-papiertje op de pomp. Resultaat is dat ze eerst hun auto neerzetten, er dan achter komen dat gazole niet werkt en vervolgens moeten ze dan weer achteruit. Daar staan inmiddels al weer de nodige Fransen met engelengeduld, maar niet heus en die moeten dan ook weer achteruit, kortom een zooitje. En denk nou niet dat er eentje bij is die de zaak alsnog laat veranderen. Welnee, ze vliegen elkaar bijna naar de strot, staan te schelden, maar de situatie blijft zoals die is. Mooi volk die Fransen.

Dag 33 maandag 28 mei 2012 Tweede pinksterdag

Eerst maar eens onze oudste zoon gefeliciteerd met zijn dertigste verjaardag. Time flies ! Wederom een stralende dag. Met onze buren afgesproken dat we om 10.00 uur naar de brocante zouden gaan. Dus onder vreselijke tijdsdruk wakker worden, douchen, water halen, toilet legen en ontbijten. Maar we redden het en om klokslag 10.00 uur vertrokken wij naar Creysse, een gehucht tegen Bergerac aan. Daar aangekomen geen spoor van een brocante, maar gelukkig had ik ook nog iets van een chateau onthouden, dus toen we bordjes zagen van Chateau du Roc die maar gevolgd. En ja hoor, bij het kasteel stonden al de nodige auto’s in het veld dus de bus er maar gauw bijgezet. Het was gezellig druk en er heerste een heel relaxte sfeer in een prachtige ambiance. Mooi kasteel met oude oprijlanen en in het park achter het kasteel stonden de kraampjes, hoewel er steeds meer carbootsale-achtige standjes staan. Dus gewoon je auto ergens neerzetten, je laadklep openen en de spullen die je hebt er rond omheen neerzetten. Voor de honden was er ruimte genoeg en veel gras en schaduw. Nadat de dames echt alles gezien en besnuffeld hadden zijn we nog even heerlijk op het terras in de schaduw gaan zitten. Echte koffie met een chocolade-muffin en heerlijk tapbier. ’s Middags weer terug naar de camping, zwemmen (Anita en de honden) en vissen (Edje) zonder wat te vangen. We gaan nu pannekoeken bakken en eten met de buren en ik krijg van Leen nog wat software zodat ik ook electronische boeken kan lezen op mijn pc. Op mijn Ipad kan ik dat al, maar op mijn laptop (nog) niet. Altijd handig. Wij hebben ook nog boeken uitgewisseld. Die heb je nooit genoeg J De batterij van de camera is leeg dus de foto’s komen morgen.

Dag 32 Zondag 27 mei 2012 Eerste Pinksterdag

Gisteravond tussen twee ouderwetse Engelse detectives zag ik het Eurosongfestival voorbij komen. Ik kan daar nooit langer dan enkele seconden naar kijken. Maar mijn vrouw wilde de uitslag zien. Wat een flauwekul. We enjoyed the show, zei er één. Welke show? Onpasselijk ging ik buiten een sigaretje roken. Gelukkig begon de detective en mocht ik zappen van Anita. Daarna heerlijk geslapen, alle ramen open, horren ervoor en dan steeds van die heerlijke briesjes door de caravan. Terwijl ik dit schrijf vallen mijn ogen al weer bijna dicht. Maar dat kan niet, ik moet mijn stukje nog schrijven. Vanochtend zijn Leen en ik gaan vissen hier beneden bij het meertje. Mooie karper gevangen. Had mijn dobber eigenlijk niet nodig, ik zag hem het stuk brood opzuigen en het was hebbes. Mooi door de lip. Weer is vandaag weer prachtig, net niet te heet. Vanavond lekker rijst met kerrie. En daarna als het donker is met de buren op het veld ouwenelen en sterren kijken. Ik wil eigenlijk nog helemaal niet weg, maar de tijd tikt onverbiddelijk door en dus gaan we morgen maar eens kijken hoe we dat gaan doen.