Gisteravond gezocht naar een camping. Dat valt niet
mee. Kennelijk stellen wij veel eisen. Misschien komt dat wel omdat je het al
zolang doet. Al pratende met Anita kwam ik er achter dat de bergen mij niet zo
veel meer doen. De prikkel en de zin om elke keer maar weer naar boven te
wandelen is weg. Zal ook wel met de conditie te maken hebben. Daar komt ook nog
bij dat Max niet echt los kan in het woud, want zo gauw hij wild ruikt is ie
weg. Tot nu toe is ie altijd terug gekomen, maar fijn is het niet. Dus wat we
zoeken in Frankrijk is zon, rust en ruimte. Dat is niet meer overal in
Frankrijk. We zijn vandaag via Serres naar Nyons gereden. Prachtige weg en
lekker rustig. Toen naar Montelimar. Gele weggetjes op de Michelinkaart en het
werd zachtjes steeds drukker. Van Montelimar naar Aubenas, mooie weg maar veel
verkeer, vooral in de dorpjes en stadjes. Het is mij al meer opgevallen dat in
wijngebieden de bevolking meer aanwezig is. Dat merk je aan bebouwing en
verkeer. Van Aubedas naar Jaujac. Natuurlijk verkeerde weg, met werkzaamheden,
maar wonder boven wonder was er een parkeerplaats waar ik kon draaien, dus ik
was gelukkig zo weer weg. Als dat draaien niet lukt in Frankrijk heb je echt
een probleem met zo’n trekschuit achter je. Maar enfin, we zitten nu op de
camping, Anita is al een uur weg met de honden, ze hebben hier een mooi
speelriviertje gevonden.
Op de camping zijn ze druk aan het grasmaaien. Twee
vrouwtjes, ik denk moeder (70) en dochter (45) rijden op een hypermoderne
grasmaaier met een enorme opvangbak achterop. Als die bak vol is de gaat ie
omhoog en kiept alles in een plat wagentje achter een minitractor. Daar zit dan
dat andere vrouwtje op en die brengt het gras weg. Er loopt ook nog een knul
rond, die mag met de bosmaaier de kantjes doen. Grappig om te zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten